Queer Dancing: συνέντευξη του Δημήτρη Κοκκώνη στο Antivirus

Queer Dancing: συνέντευξη του Δημήτρη Κοκκώνη στο Antivirus

/

Χωρίς αμφιβολία, ο χορός αποτελεί την πιο διασκεδαστική κι ίσως την πιο αποτελεσματική μορφή εκγύμνασης. Τι γίνεται, όμως, όταν ο χορός και τα διάφορα είδη του επαναστατούν απέναντι στους καβαλιέρους και τις ντάμες, διεκδικώντας έναν σαφή queer χαρακτήρα; Ο δάσκαλος χορού και εμπνευστής των Rainbow Dancers, Δημήτρης Κοκκώνης μας ξεναγεί στον κόσμο του “queer dancing”.

 

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο χορός αποτελεί έναν σημαντικό τρόπο έκφρασης κι έναν καλό τρόπο για να γυμνάσουμε το σώμα μας και να βελτιώσουμε τη φυσική μας κατάσταση. “Αποδεδειγμένα αποτελεί ένα πάρα πολύ καλό μέσο εκγύμνασης. Αυτό όμως, που κάνει τον χορό να ξεχωρίζει είναι ότι σε βοηθά να βελτιώσεις – πέρα από τη φυσική σου κατάσταση- διάφορες ικανότητες, όπως η αντίληψη του χώρου κι ο αρμονικός συντονισμός των κινήσεών σου. Με τον χορό βελτιώνεις τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεσαι και χειρίζεσαι το σώμα σου.” Κάτι που ενισχύει θετικά την αυτοεικόνα μας, κάνοντάς μας, σαφώς, πιο χαρούμενους.

 

Τι συμβαίνει όμως με τα είδη του χορού, που οι ακόλουθοί τους δομούνται σε ζευγάρια και που μπαίνει το queer στοιχείο; “Πέρα από τα πλεονεκτήματα που έχουν να κάνουν με την αυτοεικόνα μας, ο χορός μπορεί να προσφέρει πολλά και στη βελτίωση των κοινωνικών μας δεξιοτήτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι λάτιν χοροί – τους οποίους διδάσκω και εγώ. Τα είδη αυτά έχουν να κάνουν κυρίως με ζευγάρια. Βασίζονται στην επικοινωνία και στη σωματική επαφή”, μας εξηγεί ο Δημήτρης επισημαίνοντας ότι “όλα αυτά συναινούν στο να γίνει ο χορός μια συνολική εμπειρία εκγύμνασης, με πλεονεκτήματα τόσο στη φυσική όσο και στην ψυχολογική κατάσταση το ατόμου”. Δυστυχώς, όμως, τα είδη αυτά του χορού έχουν ενσωματώσει αρκετά στερεότυπα γύρω από την ταυτότητα φύλου των ατόμων, καθορίζοντας το ποιος πρέπει να κάνει τι. “Προσπαθώ να διδάσκω όλους τους λάτιν χορούς, με έναν τρόπο που δε θεωρείται ο κλασικός. Δυστυχώς, ακόμα και σήμερα, υπάρχει αυτή η στερεοτυπική αντίληψη διδασκαλίας, που περιορίζεται σε συγκεκριμένους ρόλους, που υπαγορεύονται από τα φύλα. Εδώ ακριβώς μπαίνει και το queer κομμάτι. Γιατί δεν έχει να κάνει μόνο με το να μπορεί ένα αγόρι να χορεύει με ένα άλλο αγόρι, ή ένα κορίτσι με ένα άλλο κορίτσι. Έχει να κάνει με το να σταματήσουν να υπάρχουν οι στενοί ρόλοι άνδρας – γυναίκα, δυνατός – αδύναμος, κυρίαρχος και υποτακτικός. Δεν υπάρχουν ντάμες και καβαλιέροι, απλά άτομα που έχουν τη διάθεση να μάθουν να χορεύουν. Αυτό είναι που ονομάζουμε queer dancing”. Κάτι για το οποίο ο ίδιος είναι κατηγορηματικός, αφού, όπως μας ξεκαθαρίζει, απευθύνεται σε όλα τα φάσματα και δε θέτει κανέναν περιορισμό. “Μιλάμε για έναν προσωπικό τρόπο έκφρασης και απευθύνεται σε όλα τα άτομα. Όλα τα άτομα μπορούν να μετέχουν αρκεί να υπάρχει η θέληση και το σωστό πλαίσιο. Είτε μιλάμε για queer ταυτότητες, είτε για ΑμεΑ, ή για το οτιδήποτε. Δεν υπάρχουν περιορισμοί. Η μοναδική προϋπόθεση είναι να δημιουργηθεί ένας ασφαλής χώρος, το λεγόμενο safe space, στο οποίο το εκάστοτε άτομο θα αισθανθεί ασφαλές και άνετο για να εκφραστεί.

 

Κλείνοντας, ο Δημήτρης προσκαλεί κάθε άτομο να μπει στον κόσμο του queer dancing. “Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά μαγικό, αφού στο τέλος καταλήγεις ένας πιο χαρούμενος και πιο ευτυχισμένος άνθρωπος. Η σωματική σου κατάσταση βελτιώνεται, το ίδιο και οι κοινωνικές σου δεξιότητες. Η αυτοπεποίθησή σου ανεβαίνει και εκπαιδεύεσαι ως προς τον σεβασμό στο διαφορετικό. Τέλος μαθαίνεις μουσική και συντονισμό”.

 

Διαβάστε το άρθρο σε pdf